อวิชชา

เรื่อง อวิชชา จากหนังสือธรรมประทีป ๙ หน้า ๖๑-๖๖

โหลด eBook ธรรมประทีป ๙ ธรรมะภาคปฏิบัติ อ.ไชยทรง จันทรอารีย์

อวิชชา (รู้ผิดจากความเป็นจริง)

อวิชชา รู้ผิดจากความเป็นจริง คือ จิตไม่รู้จักอารมณ์ตามความเป็นจริง จึงเกิดความยินดีและยึดถืออารมณ์นั้นๆไว้เป็นของตน อวิชชาเป็นต้นเหตุอันสำคัญที่มีประจำอยู่กับสัตว์ทั้งปวง ซึ่งจัดว่าเป็นมลทินอย่างยิ่ง และทำให้สัตว์ต้องเวียนว่ายอยู่ในสังสารจักรตลอดไป โดยไม่มีทางหลุดพ้นออกไปได้.

คลิกอ่านบทความนี้เต็มๆ

เมื่ออวิชชาดับ วิชชาย่อมเกิดแทนที่ที่จิตทันที

เมื่อฝึกอบรมจิตจนสติตั้งอยู่อย่างต่อเนื่องไม่ขาดสายเป็นมหาสติ อวิชชาย่อมดับ และวิชชาย่อมเกิดขึ้นแทนที่ที่จิตทันที จิตย่อมบรรลุมรรคผลขั้นสูงสุด เป็นพุทโธ ผู้รู้,ผู้ตื่น,ผู้เบิกบาน โดยไม่กลับไปรู้ผิดอีกเลย.

คลิกอ่านบทความนี้เต็มๆ

พุทโธ ผู้รู้ถูก ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน

พุทโธ ผู้รู้ถูก ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน มี ๓ จำพวก คือ อนุพุทโธ ปัจเจกพุทโธ สัมมาสัมพุทโธ ขึ้นชื่อว่า “พุทโธ” แล้ว ไม่ประกาศศาสนาย่อมไม่มี จิตของท่านเหล่านี้ “รู้เป็นวิชชา” ไม่สร้างภพสร้างชาติอีก.

คลิกอ่านบทความนี้เต็มๆ

อวิชชาและโมหะ

อวิชชา หมายถึง ความโง่เขลาที่อยู่ที่จิตมาก่อนแล้ว เป็นต้นเหตุผลักดันให้เกิดโมหะ คือ หลงดำเนินการไปอย่างผิดๆ ในเมื่อมีอารมณ์มากระทบเฉพาะหน้า ครั้นอารมณ์ดังกล่าวคล้อยตัวผ่านไปแล้ว โมหะก็ย่อมดับลงชั่วคราว แต่อวิชชาก็ยังคงมีอยู่ตามเดิม หาได้ดับตามไปด้วยไม่.

คลิกอ่านบทความนี้เต็มๆ